در عاشورا دو ظلم واقع شده است: یکی بر حضرت امام حسین (ع) و خاندان پیامبر و دیگری بر خود عاشورا ؛ عاشورایی که برای عدالت برپا شد ، در راه تکاثر و اتراف و اسراف و اجحاف و اتلاف مال مردم مصرف می شود.

کسی در عاشورا گامی برای عدالت برنمی دارد؛ و آنکه علی (ع) فرمود: " گردن توانگران را خرد می کنم تا حق محرومان را از آنان بگیرم و طبقات محروم را در صدر جامعه می نشانم و حقشان را به آنان می رسانم " به گوش احدی فرو نمی رود.

عاشورا نفی همه ستمها و پلیدیها و پستیها و فجورها و ظلمها و حق کشیهاست ، به هر نام و در هر عملکرد ...

عاشورا غمگسار سترگ یتیمان و کوخ نشینان است، در هر جای زمین ...

و اکنون ما مسلمانان دو تجدید نظر ضروری ، یعنی دو تکلیف بزرگ در برابر عاشورا داریم :

۱- تجدید نظر در شناخت عاشورا ، شناختی ژرف و گسترده و رابطه آن با اهداف پیامبران و آرمانهای قرآن ؛ و سپس شناساندن آن به همه ابعاد و رساندن پیام آن به همه انسانها به نام یک وظیفه بزرگ انسانی و یک اقدام سترگ اسلامی

۲- تجدید نظر در چگونگی بهره وری از عاشورا ، و بهره رسانی به انسانها بوسیله آن و برگزاری مراسم آن و چگونگی اشعار و ادبیات عاشورا و خلاصه بازسازی فرهنگ عاشورا در جهت هر چه بیشتر عمق بخشیدن به آن و بهره رسانی و ساخته شدن و سازندگی به وسیله آن ... به منظور رهایی خلقها از باطل و ستم و رسیدن به حق و عدالت ...

برگرفته از کتاب عاشورا مظلومیتی مظاعف نوشته محمد رضا حکیمی