بازتاب خبري همايش

ديروز در کانون اصلاح و تربیت، همایشی با عنوان « طفلان مسلم» با حمایت جمعیت دانشجویی – مردمی« امام علی(ع)»با حضور خیرین،خانواده های مددجویان ،دانشجویان،مردم و اعضای این کانون برگزار شد.

جمعیت امام علی (ع) این طرح را با هدف تمرکز بر کودکان کانون اصلاح و تربیت برگزار کرد تا خیرینی که بانی آزادی هر یک از مددجویان کانون اصلاح و تربیت می شوند،مسوولیت پس از آزادی آنان را نیز تازمانی که مددجو نیازمند کمک های مادی و معنوی است، برعهده گیرند تا از بازگشت دوباره آن ها به کانون جلوگیری شود.

همایش طرح طفلان مسلم پس از اجرای سرود جمهوری اسلامی توسط گروهی از مددجویان کانون اصلاح و تربیت آغاز شد و با سخنرانی علی رضا کریمی مسوول اجرایی طرح ادامه پیدا کرد.



 کریمی گفت:"برنامه ای که در آن حضور دارید طرح طفلان مسلم است که با این شعار شروع به فعالیت کرده است که "برای طفلان مسلم دیروز می گرییم، آیا برای طفلان مسلم امروز می کوشیم؟" ما در جامعه مان ریخت و پاش های زیادی داریم که هیچ توجیهی ندارند.بهتر نیست که هزینه این ریخت و پاش ها در جاهایی صرف بشود که واقعا نیاز است. او گفت: ما خطبه ای را که امام حسین(ع) خطاب به علما و بزرگان مدینه فرموده اند،سرلوحه کارمان قرار دادیم و جز حرف این خطبه ، حرف دیگری نداریم."


یکی از مددجویان کانون ح-21ساله به نمایندگی از بچه هایی که مشکل پرداخت دیه دارند، روی سن آمد و ماجرای زندگی خودش و دلیل به کانون آمدنش را برای حضار با اجرای تئاتر نشان داد. او در انتهای تئاتر وقتی به تعریف کردن ماجرای تصادف کردنش با یک زن و بعد کشته شدن او و دستگیر شدنش رسید، گریه می کرد. او از این که بهترین شاگرد مدرسه بود و زمین گیر شدن پدرش گفت،از این که مجبور بود به جای پدرش کار کند و بعد نتوانست صحبت هایش را ادامه بدهد.



ح گفت: امیدوارم همه زندانی های بی گناه دنیا آزاد شوند؛من 5 سال است که تصادف کرده ام و بعداز دستگیری 3 سال از این زمان را با سند آزاد بودم و 2 سالش را در زندان. وقتی آدم در زندان است، در یک محیط بسته، قدر زندگی و آزادی را می داند.

شارمین میمندی نژاد، بنیان گذار جمعیت امام علی (ع) هم در این همایش درباره خرافاتی که به سنت های عاشورا و دین وارد شده صحبت کرد و گفت: درکشور عربستان اگر یک قرص استیامینون بگیرید شش ماه زندان دارد، بعد در کشور ما خیلی ها از مرز رد می شوند و هرچه که دلشان می خواهد وارد این مملکت می کنند.
ما چه طور می توانیم نگران بچه هایی نباشیم که از این جا آزاد شده و وارد جامعه،میان موادمخدر،فحشاو بی اخلاقی می شوند.



ما مشکلات این چنینی داریم.مسیر کربلای ما مشخص است مسیرش از طفلان مسلم ما می گذرد، ما به چیزی جز مظلومیت این بچه ها فکر نکرده ، نمی کنیم و نخواهیم کرد.

...

 لينك خبر در برنانيوز (همراه با عكس)

نان و کار و کودکی

چهل روز گذشت... چهل سال دیگر هم شاید نیاز باشد تا بگذرد، بلکه دیگر کودک مسلمانی* به دار آویخته نشود. کودک مسلمانی را می شناسم که هرگز کودکی نکرد، بازی نکرد، شادمانی نکرد. انگار این قسمت همه طفلان مسلم است که کودکی نکنند؟ باید یتیم باشند. باید فقیر باشند. باید کارتن خوابی کنند و سرگردان و آواره کوچه ها باشند. باید مانند بزرگترها از صبح تا شب کار کنند و کار کنند و باز هم کار کنند و همیشه هشت شان گرو نه شان باشد. به راستی چه تقدیر و سرنوشت غم انگیزی دارند، این کودکان مسلمان!

ادامه نوشته

آزادی امید

به لطف خدا امید هم هفته گذشته آزاد شد.

امید به جرم ضرب و جرح با چاقو در یک نزاع، محکوم به پرداخت 36 میلیون تومان دیه شده بود. امید فرزند اول خانواده، درس را تا سوم دبیرستان ادامه داده است. پدر قبلا نقاش ساختمان بوده، اما به دلیل اعتیاد شدید کار خود را از دست می‌دهد. امید در این سن، به درخواست مادر، درس را رها کرده تا جای خالی پدری را که جسمش حاضر اما روحش سالهاست که مرده، پر کند و نان‌آور خانه باشد. پدری که البته به گفته شارمین، دستانش، دستان یک مرد زحمتکش است.

یادم نمی‌رود که مادر هنوز از یاد کردن درخواست ترک تحصیل امید، احساس گناه می‌کند.
باید خدا را شکر کرد که مادر خوبی بالای سر بچه‌ها هست. چون وقتی وارد آن خانه تاریک و سرد می‌شوی، تنها نور صورت بچه‌ها را گرمابخش آن خانه می‌بینی. کاظم، جواد، آرزو. البته نبودن حمیدرضا در خانه و انزوای بیش از حد او برای ما کمی نگران کننده شده. کاظم کشتی‌گیر است و چند مدال و نشان دارد. آرزو هم دختری درس‌خوان است و آرزو دارد در آینده وکیل شود.

با وساطت و یاری مسوول هیات محل، آقای رمضانی، شاکی به 15 میلیون تومان دیه راضی شده که 10 میلیون تومان از آن را جمعیت پرداخت کرده است. یکی از شروط شاکی برای رضایت، پیدا کردن کار برای فرزند مضروبش می‌باشد.
در نظر داریم تا به زودی همراه با چند تن از افراد هیات محل، در منزل شاکی امید، به پاس قدردانی از این گذشت و چشم‌پوشی، مراسم دعایی برگزار کنیم.

پیگیری وضعیت خانواده امید را علی قلیچ‌خانی بر عهده گرفته است. هدف اصلی، حمایت از بچه‌ها، پیدا کردن کار مناسب برای امید و کمک به ترک اعتیاد پدر می‌باشد.

یک روز به همت اکبر رجبی عزیز، به خانه امید رفتیم تا شاید بتوانیم پدر را برای مراجعه به کمپ و ترک اعتیاد راضی کنیم. اما متاسفانه علی‌رغم وجود پربرکت اکبر، موفق نشدیم. و حالا به توصیه او، تصمیم گرفتیم که بچه‌ها را به انجمن نارانان (Nar-Anon) بفرستیم. گروه‌های خانواده نارانان برای آنها كه ناامیدی و بیچارگی داشتن یك معتاد در خانواده را احساس كرده‌اند به وجود آمده است.

به امید روزهایی زیباتر برای این خانواده.