و برخي گويند : « در قرآن آمده: « ولا تلقوا بايديکم الي التهلکه » (خود را به دست خويش در مهلکه نيندازيد) و امر به معروف و نهي از منکر شرايطي دارد و امام حسين (عليه السلام) که مي دانستند شهيد ميشوند نبايد خود و خانواده خود را در مهلکه مي انداختند »

اما آيه معنايش اين نيست که در را ه خدا جهاد نکنيد که چنانکه کشته شديد خود را به دست خويش در مهلکه انداخته ايد ، آيه در موردي نازل شد که مسلمين در هنگام اقدام به دفاع ، مامور بودند که هر کس به قدر وسع خويش سازوبرگ  و زاد ورحله بياورد وظاهرا بعضي در اين امر تعلل ميکردند و حاضر نميشدند که آنچه لازم است از مال انفاق کنند ، آيه آمد که « انفقوا في سبيل الله و لا تلقوا بايديکم الي التهلکه » ( در راه خدا انفاق کنيد و خود را [در اثر تسامح و يا بخل در انفاق] در مهلکه ميندازيد. )

دليل بر اين مطلب روايت حذيقه بن اليمان است از اصحاب پيامبر اکرم که ميفرمايد: «نزلت في النفقه» (در باره ي انفاق نازل شد) و اين روايت را ابن ابي حاتم و بخاري از حذيقه و اعمش و سيوطي از ابن عباس و مجاهد و عکرمه و سعيد حبيبر و عطاء و ضحاک و حسن بصري و قتاده و سدي و مقاتل بن حيان که همگي از صحابه يا تابعين مي باشند نقل نموده اند.

بر گرفته از کتاب : «بررسي تاريخ عاشورا » ص27و28

 نوشته ي: دکتر محمد ابراهيم آيتي و علي اکبر غفاري