کسانی که رضایت مخلوق را به بهای غضب خالق بخرند، رستگار نخواهد شد.

 

 

کسی که برای جلب رضایت و خشنودی مردم موجب خشم و غضب خداوند شود، خداوند او را به مردم وا می گذارد.

 

 

انسان تا وعده نداده، آزاد است، اما وقتی که وعده می دهد، زیر بار مسئولیت می رود و تا به وعده اش عمل نکند، رها نخواهد شد.

 

 

کسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد، دیرتر به آرزویش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود.

 

 

از نشانه های عالم، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است.