نا گفته ها
در مورد همایش مهرباران
صحبت ها انجام شد و خواستم به این نتیجه برسم که این همایش چیزی نبود که قرار بود باشه. به علاوه به ما ثابت شد که ان جی او های دانشجویی مرسوم درواقع جایگاهی در مقوله ان جی او خیریه ندارند و اکثرا اردو جهادی یک جایی هستند که نمی توان در این مقال حساب آورد. بودجه همایش هرچه بوده و از هرجا که بوده اگر روزی به ضد تبلیغی علیه ما تبدیل شود ضرر است. خلاصه این که واکنش صورت گرفته به اعتقاد من منطقی بود. در مجموع تجربه مفیدی بود که بهتره تکرار نشه. بودجه کلانی به همایش آمده بود که برای من جای سوال دارد.
در مورد انتقاد خانم افتخار زاده
به هر حال نمی شه هم خیر را تشویق کرد و هم همزمان مددجو را تنبیه. شاید اگر یک روان شناس ماهر به جای من روی سن می رفت بهتر بود. در هر صورت این مساله ای بود که خود ما هم قبول داشتیم.
در مورد گزارش مالی و پی گیری ها
حرف جدیدی نیست. همه چیز در پست های قبلی ذکر شده. از جمله این که نزدیک به دو و نیم میلیون تومان پول داریم که البته به برکت وجود امام حسین مددجو های زیر یک میلیون همگی در شرف آزادی هستند و جز یک مورد ۴۰۰ تومانی که مشکلش در حال حل است موردی برای ما نمانده. وضعیت حقوقی مصطفی هم پس از برگشتن شاکی و قاضی از سفر (خوش بگذره) پی گیری خواهد شد. برای یکی از مددجو ها نیز در همین روزها کار مناسبی پیدا خواهد شد. صحبت های اولیه انجام شده است.
آشنایی با یک دوست
آقای روحانی ای (حاج آقا فرقانی) که با جمعیت آشنا شده اند بسیار با رغبت پی گیر وضعیت مددجوها هستند.
حرف آخر
در مورد هدف طرح چیز جدیدی برای گفتن ندارم. به هر حال شارمین هیچ وقت نگران پول نبوده بلکه نگران منحرف شدن طرح به خاطر پول بوده. خدا را شکر که امام حسین کمک کرد.
جمع بندی جلسه
- برنامه ریزی جهت شروع فعالیت های فرهنگی در کانون به پیشنهاد مسئولین کانون
- امور مالی و حقوقی کلا به آقای شایسته واگذار شد.
- از افراد حقوق دان برای کمک به طرح جهت همکاری با جمعیت دعوت شود.
- وبلاگ از حالت اجرایی خارج شده و مجددا به بعد فرهنگی بپردازد. افراد با نام مشخص خود کامنت بگذارند. در نویسندگان وبلاگ تغییراتی صورت خواهد گرفت.
- هرچه سریع تر گام های نهایی مستندسازی برداشته شود.
والسلام