خبر خوب
خدا را شکر.
همه زحمت کشیدند. در این مدت خیلی ها نگران بودند ولی همه امید داشتیم. ما باید همیشه به این نقطه برسیم که هیچی نیستیم. باید کم بیاریم و مغرور نشویم. باید قول بدیم که ژست نگیریم. این همون جمله رمزیه که من برای بار دوم تجربه اش کردم. یه نفر خوب می فهمه منظورم چیه. اون وقته که موقعش می رسه که امام حسین (ع) به قول شارمین گفتنی چک را بنویسه.
همگی دوباره خسته نباشید.
انشاا... که امام حسین راضی باشه. این مهم ترین چیزه.
مقداری پول متفرقیه هم جمع شده که فعلا دست روی هر مددجو زیر یک میلیون میذاریم در شرف آزادیه. بعد عید روی یکی دو نفر دیگه هم کار می کنیم.
روز اول عید هم مجید خاکپور ۸۰ دست لباس تهیه کرد و از طرف جمعیت به بچه های کانون عیدی داد.
پ.ن ۱: خیلی دعا ها موقع سال تحویل کردم و از امام حسین خیلی چیزها خواستم. این اولی اش.
پ.ن ۲ : نه خداییش اگه من نباشم کسی نباید این وبلاگ را آپ دیت کنه؟!! اینه جماعت همیشه در صحنه ؟!!!