نظر درباره نظرخواهی :
پیشنهاد تئاتر و درخواست از بچه ها که خودشون یه چیزی بنویسن واقعا عالی و عملیه و خیلی خوبه که همین هفته به بچه ها بگیم..همین طور چاپ کتاب که کسب درآمد از این طریق نه تنها منبع مالی به حساب می آد که اهداف فرهنگی رو هم تامین می کنه.اما درباره جمع آوری کمک نقدی بازم فکر می کنم که خیلی داریم عجله می کنیم.آزادی هر یه نفر از این بچه ها مسولیت خیلی بزرگیه که احتیاج به تامل بیشتری داره.بحث حمایت مالی بعد خروج نیست، بحث حمایت همه جانبه روحی-روانیه که مستلزم ایجاد یه ارتباط انسانیه و همه اینا محتاج زمان.با عجله و تکیه ما بر جمع آوری کمک نقدی و آزادی بچه ها کار ما تبدیل به جشن رمضان می شه.وظیفه و پتانسیل ما به عنوان دانشجو باید بیشتر از این باشه،هدف فرهنگ سازیه : بیان هدف و رسالت اصلی عاشورا،تغییر نگرش جامعه به این بچه ها، ایجاد زمینه روحی روانی برای برگشت به جامعه در بچه ها،تغییر نگاه به کمک که از ترحم به درک و مسوولیت تبدیل شه و ... .باید فکر کرد، برنامه پایدار ریخت و کاری رو انجام داد که با ریسک پایین تری از مسولیت دنیوی و اخروی همراه باشه. ما می تونیم از وقت و انرژی مون به عنوان یه دانشجو استفاده کنیم تا در محیط کانون فضای دیگری برای بچه ها ایجاد کنیم،ارتباط مستمر و عمیقی با اونا برقرار کنیم و فقط وقتی برای آزادی اقدام کنیم که از از حمایت روحی و در عین حال مالی اونا مطمئن هستیم.با چیزایی که از کانون تعریف کردین به نظر جای مخوفی نمی آد.وقتی بچه ها آزاد شن دیگه جایی برای برقراری ارتباط،برنامه ریزی و کار مشاوره ای روی بچه ها نیست،هیچ کس نمیتونه چگونه بودن و آینده اونا در اجتماع رو تضمین کنه.همون خانم روان شناس در مورد یک روان شناس انگلیسی صحبت می کرد که روی این نظریه کار می کرده که آیا این بچه ها اصلاحپذیرن یا نه؟چون بعضی از روان شناسان معتقدند که اونا اصلاح پذیر نیستن.اول روی چنین بچه هایی توی انگلیس و آمریکا کار می کنه.بعد تصمیم می گیره که به خاطر تفاوت مشکلات در جهان سوم هم کار کنه و به ترکیه می اد و علی رغم تمام بی مهری های مسوولان اونجا مقاومت می کنه و قریب دو سه سال در اونجا میمونه و روی 150 تا از بچه ها کار می کنه و در انتها 138 نفر از این بچه ها رو سالم به اجتماع تحویل می ده.برنامه و کار جدی که ثمر داره یعنی این.باید وقت گذاشت،تلاش کرد و صبور بود. دو سه سال از زندگی شو در یه کشور غریب با همه مشکلات می ذاره و نتیجه می گیره .شاید بار اول که جرمی اتفاق می افته فقط به خاطر مشکل مالی باشه و لی وقتی یه بار اتفاق افتاد حتی با رفع این مشکل احتمال خطر وجود داره و اینا احتیاج به کار و تامل داره.از همه بچه ها خواهش می کنم که عجله نکنیم!